Bonservis, buzdağının görünen kısmıdır. Bir transferin gerçek maliyeti; maaş, imza parası, menajerlik komisyonu, dayanışma katkısı ve yetiştirme tazminatının toplamıdır. Bu araç, medyada duyduğunuz rakamın gerçekte ne anlama geldiğini gösterir.
Yöntem: Bu hesaplayıcı bir modeldir; gerçek sözleşmeler kulübe ve oyuncuya göre değişir. Amaç, maliyet kalemlerinin yapısını göstermektir — kesin rakam vermek değil.
Dayanışma katkısı: uluslararası transferlerde bonservisin bir kısmı, oyuncuyu 12-23 yaş arasında yetiştiren kulüplere dağıtılır.
1. "Bedelsiz transfer" bedelsiz değildir. Bonservisi sıfıra çekin — toplam maliyet hâlâ yüksek kalır. Sözleşmesi biten oyuncuda bonservis ödenmez ama imza parası ve maaş genellikle artar, çünkü oyuncunun pazarlık gücü yüksektir.
2. Maaş, bonservisten büyüktür. Dört yıllık sözleşmede yıllık 2M€ maaş = 8M€. Çoğu transferde maaş toplamı bonservisi geçer. Medyada konuşulan rakam, ödemenin küçük kısmıdır.
3. Komisyon bonservise bağlıdır, maaşa değil. Bonservis büyüdükçe komisyon büyür — bu, menajerlik ekonomisinin temel dinamiğidir.
4. Kulüp bilançosunda bonservis amortize edilir. 10M€ bonservis + 4 yıl sözleşme = yılda 2.5M€ gider. Ama maaş her yıl tam yansır. Bu yüzden uzun sözleşme, muhasebe açısından kulübü rahatlatır.